Persoonlijk

Stressvolle dagen

Hey Creabea’s,

Het is vandaag ongeveer 2 week geleden dat mijn katje zich ineens raar gedroeg. Ik heb heel veel stress gehad en ik was even uit mijn concentratie voor schrijven. Mijn planning loopt daardoor nogal achter. Maar daar gaat het nu niet om, het gaat nu even over mijn katje.

Woensdagavond (29 juni) vond ik dat hij nogal vaak omviel. Ik zei dit tegen mijn ouders, en zij zagen dit niet, dat komt omdat ze net niet keken op die momenten. Ik dacht dat het kwam doordat hij zoveel sliep, en ging die avond slapen.

De volgende ochtend was mijn moeder nogal onrustig. Ze had gezien dat hij omviel, en mijn vader ook. We belden de dierenarts en gingen erheen. Ik was heel erg gestrest. De dierenarts begreep het niet en kon niets vinden. Hij dacht een vergiftiging. Mijn katje vertoonde verder geen symptomen van dat hij ziek was. Hij had geen koorts, keek heel helder en was helemaal gezond. Hij kreeg antibiotica en we namen hem mee naar huis.

Vrijdag bedacht mijn moeder ineens dat het best aan een zak brokken kon liggen. We stofzuigen namelijk altijd en zorgen ervoor dat hij niets kan opeten wat giftig is. Ook komt hij niet buiten. We zorgen goed voor hem, dus hoe kan hij dan een voedselvergiftiging hebben gekregen? Mijn moeder dacht aan de brokken, aangezien die diezelfde week open was, en ons katje ineens last er van had. Dus ze ging er mee heen. Weer controleerde de dierenarts mijn katje, en nog steeds was hij kerngezond. Het merk brokken kon de dierenarts zich haast niet voorstellen, maar het zou kunnen. We gingen weer naar huis.

In het weekend en de maandag ging het goed. Mijn vader dacht ineens dat hij wel een oorontsteking kon hebben, want zijn hoofdje ging scheef hangen. Als je dat hebt is je evenwichtsorgaan in de war, en het leek net alsof hij dronken was. Maar toen dinsdagmiddag, nadat hij had geslapen, stond hij op en liep hij echt onwijs scheef. Hij was zo sloom en zijn hoofdje hing zo scheef, mijn ouders zijn meteen met hem heen gegaan.

Ze zouden hem daar een nachtje houden, zodat ze konden bloedprikken en het op konden sturen voor een bloedonderzoek. Ik was aan het huilen. Ik wist dat we hem wel terug zouden krijgen, maar je bent toch bang dat ze iets ergs aantreffen in het bloed. Want hij had geen oorontsteking, en dus moest er iets met zijn hersenen zijn. De dokter dacht aan een hersenschudding, maar het bloedonderzoek moest zekerheid geven. Ik heb die nacht slecht geslapen, en voelde me ook echt slecht. De hele woensdag heb ik in de stress gezeten, bang voor de uitslag. Ze wilden hem daar houden tot ze de uitslag hadden, en die zouden ze pas ’s avonds krijgen. En toen belde de dierenarts, en ik was zo opgelucht. Alles was goed! Mijn katje is kerngezond, en hij had gelukkig niets ergs! Ik was zo dolgelukkig, ik huilde van blijdschap. We zijn hem meteen op gaan halen, en hij kreeg een kuurtje mee voor de hersenschudding.

We brengen hem nu vaak naar boven. We hebben een apart kamertje waar hij ’s nachts slaapt. Het is namelijk een kleine dondersteen dat kattenkwaad uithaalt, en daar slaapt hij altijd. We hebben de kamer donker gemaakt, want dat is beter als je een hersenschudding hebt. Hij moet nu zoveel mogelijk rusten en zo min mogelijk in het licht zijn. Hij probeert al wel weer kattenkwaad uit te halen, maar wij behoeden hem daarvoor, omdat hij zich nu echt niet mag inspannen. De hersenschudding heeft hij waarschijnlijk gekregen door zijn wilde ren buien, en hij moet zich een keer flink gestoten hebben.

Maar ik ben echt allang opgelucht dat het niets ernstigs is. Hij moet nu gewoon herstellen, wat wel enkele weken kan duren. Maar het feit dat er niets ergs is, stelt me al gerust. Ik was zo bang, bang om hem te verliezen. Dus ik ben zo dankbaar dat alles goed is, ik ben heel dankbaar. Ik kan hem echt niet missen, het is mijn kindje, mijn lieverdje.

Liefs, Demi ❀

Doe je al mee met mijn winactie?

42 gedachten over “Stressvolle dagen

  1. Hoi Demi , jeetje wat een stress , zou ik ook gelijk hebben als met Hari iets zou zijn . Was aan het lezen en dacht al aan het hondje van een vriendin van me , had ook zo’n symptomen , alleen waren dit epileptische aanvallen . Gelukkig gaat het nu met jouw katje al wat beter πŸ™‚ . Moet toch wel heel hard ergens tegen aan zijn gelopen maar kunnen af en toe ook zo druk met spelen zijn dat ze dat zelf niet in de gaten hebben ,;) . Beterschap β™₯β™₯β™₯

    Liked by 1 persoon

    1. Hoi Anja, het was zeker veel stress, en vooral huilen. We dachten aan zoveel dingen tegelijk, en moesten toen wachten op dat bloedonderzoek. Gelukkig gaat het beter, daar ben ik zo blij om πŸ˜€ Klopt, het is ook zo’n wildebras… Dankjewel ^^ Liefs

      Liked by 1 persoon

  2. Alhoewel ik totaal geen “kattenmens” ben, ben ik niet te beroerd om te zeggen dat ik het supererg vind voor jou en je stress helemaal kan begrijpen! Onze hond wordt oud en we weten niet hoe lang ze het nog zal uithouden. Ook ik mag er niet aan denken zonder haar verder te moeten, dus ik begrijp je!
    Liefs

    Liked by 1 persoon

    1. Dat vind ik heel erg aardig van je ^^ Oh ja, ik had dat met mijn eerste kat. Ik weet die angstaanjagende dagen nog goed… Ik hoop dat je hondje nog lang bij je mag blijven. Gelukkig gaat het weer goed met mijn katje. Hij is nog maar 2 jaar, en heel sterk ^^ Liefs

      Liked by 1 persoon

  3. Kan me je stress heel erg goed voorstellen, mijn katje Sammie, mijn beste vriend is een keertje 3 weken weggelopen. Dat waren echt 3 verschrikkelijke weken. Ik denk dat ik nog nooit zoveel gehuild heb als toen. Ook de eindeloze zoektochten hielden niks uit! Uiteindelijk kwam hij zelf terug. Wat een opluchting was dat! Sindsdien blijft hij ook steeds binnen. Veel beterschap gewenst voor je kleine vriend! πŸ™‚

    Liked by 1 persoon

    1. Oh wat ontzettend naar! Wat ben ik blij te horen dat hij weer terug kwam! Ik kan me goed voorstellen hoe je je voelde, vreselijk lijkt me dat… Fijn dat hij nu binnen blijft, mijn kat hebben we als binnenkat gehouden. Dankjewel ^^ Liefs

      Liked by 1 persoon

  4. Poeh, gelukkig dat er niks ergs aan de hand was! Kan me voorstellen dat jullie flink geschrokken zijn. Ik schiet al in paniek als ik met mijn hondjes naar de dierenarts moet om hun tandjes te laten reinigen. Huisdieren zijn toch je baby’s. Beterschap voor je kattenvriendje!

    Liked by 1 persoon

    1. Ja, ik was echt bang op sommige momenten. Oh ja, dat heb ik ook. Als hij controle heeft of zijn inenting moet, ben ik al bang dat de dierenarts wat zegt. Zeker waar, daarom voelt het ook als mijn kindje ^^ Dankjewel meid ^^ Liefs

      Like

Een reactie plaatsen

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s