Personal

Hoe gaat het met mijn moeder?

In een persoonlijk verhaal waarin ik vertelde wat er met mijn moeder aan de hand was, vertelde ik over de osteoporose die ze heeft. Dat verhaal schreef ik eind juli, en we zijn nu weer 2 maanden verder. Hoe gaat het met mijn moeder?

Therapeut en revalideren

Mijn moeder is naar een revalidatiecentrum geweest. Daar verbleef ze een aantal weken. Daar kreeg ze ‘rust’ en fysiotherapie. Ze ging voorzichtig trap lopen, en op den duur kon ze zelfs los lopen. Dat was enorm goed nieuws. Maar het was daar niet goed geregeld. Sterker nog, het was daar helemaal niet geregeld. De verpleegsters lieten daar alle mensen aan hun lot over. Zo brachten mijn vader en ik vaak mensen in een rolstoel naar buiten. En zo was er zelfs een man met gebroken voet, die in zijn rolstoel een vrouw in een andere rolstoel vooruit duwde. Dat was niet om aan te zien. Toen moest het ergste nog komen.

Behandeld als oud vuil

In dat revalidatiecentrum, werkte een vrouw die ik gewoonweg een heks noem. Ze liet mijn moeder gewoon staan in de wc, en hielp haar niet. En zo was er een dag, dat mijn moeders hak verbonden moest worden. Ze had een wond, en vanwege haar diabetes mocht dit niet kapot gaan en mocht er geen vuil in komen. Maar de verpleegster wilde niet bukken om mijn moeder te helpen. Ze moest verplicht op bed liggen. Dat kon mijn moeder helemaal niet, want ze kon niet platliggen. De verpleegster wilde haar eigen rug niet bezeren voor mijn moeder, en dus weigerde ze op haar knieën te gaan. Zodoende vroeg ik haar waarom ze er dan werkte. Want dat hoort nu eenmaal bij je werk. Gelukkig mocht mijn moeder daar weg, en mocht ze thuis verder revalideren.

adult, alternative medicine, care

Kleine stapjes

In augustus en begin september, maakte mijn moeder kleine stapjes. Haar medicatie voor de rug mocht naar beneden, ze kreeg een infuus voor de botontkalking (die ze eens per jaar hoeft) en begon steeds meer zelf te kunnen. Met krukken en iemand achter haar, leerde ze weer traplopen. De rollator liet ze steeds meer staan, tot ze op een gegeven moment los kon lopen. De po werd ingeruild voor de wc, en ze kon weer zelfstandig in het bed in de huiskamer komen. Eerst moesten we haar benen nog optillen, maar dit begon ze zelf te kunnen. Het matras ging ook steeds een stukje verder naar beneden, totdat hij helemaal plat lag. Kortom, mijn moeder kon weer platliggen. En ze is met een vriendin naar een restaurant geweest, in de auto, terwijl ze eerst in geen enkele auto kon zitten.

Nieuw onderzoek

Maar er bleek toch nog iets niet goed te zijn. Waar kwamen al die klachten toch vandaan? Mijn moeder kreeg ineens zoveel tegelijkertijd, dat er ergens iets niet klopte. Zodoende moest ze haar urine inleveren eind augustus/begin september. 3 weken lang moesten we wachten op de uitslag, tot we die eind september ontvingen. Hoewel het niet levensbedreigend is, is het wel weer een nieuwe diagnose, en mogelijk een nieuwe ziekte: de ziekte van Cushing.

biology, clinic, doctor

Verder onderzoek

Nu ze wellicht de ziekte van Cushing heeft, wat inhoud dat je lichaam teveel stresshormoon aanmaakt, moet ze voor een aantal dagen naar het ziekenhuis om speeksel te laten afnemen en ook bloed af te staan. Hierbij gaan ze verder onderzoeken of ze de ziekte daadwerkelijk heeft. Al is dat vermoeden er wel. Het kan of in de bijnieren zitten, of in de hersenen. Eigenlijk is het een soort gezwel, een tumor. Het zou alleen verholpen kunnen worden met een operatie, al zullen ze dan eerst medicatie proberen. En als dat aanslaat, is er geen operatie nodig.

Mantelzorg

We hebben elke dag een uurtje thuiszorg. Ze komen hier om mijn moeder te wassen en/of te douchen. Voor de rest doen mijn vader en ik alles zelf. Omdat we beiden nog fit genoeg zijn, krijgen we ook geen verdere hulp. Vinden we overigens niet erg, want we doen het met liefde. Dat geldt ook voor mijn oma en opa, die hier bijna elke dag wel zijn. Immers is mijn moeder hun dochter. Ik doe het huishouden, samen met mijn vader. We wisselen hierbij de taken om de dag, en dat werkt prima. En ondanks dat we voor haar zorgen, spelen we ook gewoon spellen met elkaar of kijken we films. En we gaan vaak samen naar het winkelcentrum, lopend naar de supermarkt, op visite bij anderen en ga zo maar door. Ook zijn we bij de Burendag in onze straat geweest en genieten we van elkaar, ondanks de ziektes die mijn moeder heeft en de zorg die we voor haar dragen.

Two Person Holding Hands While Sitting on Grey Cushion

Ik blijf trots op hoe mijn moeder vecht. Ik ben trots op ons als familie, als gezin. Ik blijf met liefde voor haar zorgen, want ik houd met heel mijn hart van haar ❤

Liefs, Demi ❤

20 thoughts on “Hoe gaat het met mijn moeder?

  1. Wat heftig meid, ook voor jou!! Je bent een bikkel en staat altijd klaar voor anderen. Ik hoop dat het met stapjes vooruit blijft gaat bij je moeder en dat ze snel duidelijkheid krijgt en een goede behandeling!
    ♡♡

    Liked by 1 person

Een reactie plaatsen

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s