Gedichten

Wonderlijke liefde

De golven omarmden het strand,
Lieten een afdruk achter op het zand van het eiland.
Met de tenen in het water stond ze te kijken,
Al kijkend naar de zonsondergang te bezwijken.
De wonderen van de natuur interesseerden haar,
Al leek het nog zo onwaar.
Gekraak voelde ze onder haar voeten,
Al bukkend begon ze te wroeten.
Een aantal schelpen haalde ze tevoorschijn,
Al omhoog houdend bewonderde ze het in de zonneschijn.
De zachte wind wapperde door haar haren,
Al vaak had ze dit mogen ervaren.
Haar voeten waren verdwenen in het zeewater,
De omgeving leek wel een theater.
Al glimlachend keek ze uit over de kustlijn,
Kleurend naar het goud van een goudmijn.
Van achteren voelde ze een hand langs haar rug glijden,
De handen lieten haar ogen naar de persoon leiden.
Ze draaide zich om en keek naar haar man die aan het stralen was,
En haar langzaam kuste op haar wang.

Geschreven na het zien van een scène van een serie.

Liefs, Demi ❤

 

12 gedachten over “Wonderlijke liefde

Een reactie plaatsen

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s