Diary

De pester 5

In dit verhaal bepalen jullie de afloop, het lot. En er is gekozen voor: Een rechtszaak aanspannen.

5.

Ik blijf de directeur aankijken. Zijn gemene glimlach is ondoorgrondelijk, en het maakt me echt enorm kwaad. Ik denk aan het bewijsmateriaal dat Sander op zijn telefoon heeft. Daar moet ik toch iets mee kunnen? Met zijn verklaring moet ik Zack toch kunnen aanpakken? En zeker met hoe de directeur mij behandeld. Ik moet thuis een document opstellen waarin ik alle feiten op een rij zet. En met die feiten, ga ik een schoolrechtszaak aanspannen.
‘Ik weiger het corvee te doen.’
De directeur kijkt me aan, zijn vinger tikt op zijn bureau. Ik slik en blijf hem strak aankijken.
‘Ik ga niet akkoord met mijn straf.’
‘Je hebt niets te willen Matthijs. Dit is je straf, en die dien je uit te voeren.’
‘Niet als ik een rechtszaak ga aanspannen tegen u en Zack.’
De directeur begint hard te lachen. Zijn bierbuik schudt heen en weer. Een traan glijdt langs zijn wang van het lachen.
‘Met welk bewijsmateriaal wil je winnen? Ze gaan zo’n knaapje als jij echt niet geloven.’
‘Ik heb in elk geval de video op Sander’s telefoon.’
Dan schrikt de directeur. Hij lijkt te zijn vergeten dat ik die in mijn bezit heb.
‘Je doet je best maar, je zult toch niet winnen.’
‘Dat zullen we nog wel eens zien.’
Ik verlaat zijn kantoor en zucht diep. Ik ga dit doen, dat staat vast.

Ik zoek Sander op in de kantine. Hij staat gelijk op als hij me ziet aankomen.
‘En? Hoe ging het?’
‘Ik heb straf, twee weken lang corvee.’
‘Maar je hebt toch altijd voetbaltraining na schooltijd?’
‘Dat zei ik ook al, maar dat moet ik verzetten.’
‘Het spijt me dat het niet gewerkt heeft.’
‘Het kan nog steeds werken.’
Sander kijkt me verward aan.
‘Ik ga een rechtszaak aanspannen.’
‘Wat? Ben je gek geworden? Dat win je nooit!’
‘Misschien wel niet, maar het is de enigste kans die ik nog heb.’
‘En als je verliest? Dan wordt je leven hier alleen maar meer een hel.’
‘Dat zien we dan wel weer. Ik geef niet zomaar op zonder een strijd gevoerd te hebben.’
Sander krabt even op zijn hoofd, zucht diep en kijkt me dan aan.
‘Ik ga je helpen.’
‘Nee, dat hoeft niet. Ik heb je hier al genoeg in meegesleept.’
‘Ik sta erop. Ik heb immers het filmpje gemaakt en zal dan ook een verklaring afleggen.’
Ik glimlach naar hem.
‘Bedankt Sander, je bent een goede vriend.’
We lopen samen richting de uitgang en vertrekken richting mijn huis, om ons plan voor te bereiden.

Twee weken later is het zover. Ik heb alles tot in de puntjes voorbereid en een rechtszaak aangevraagd bij het schoolbestuur. Ik heb met Sander het filmpje op een veilige USB-stick gezet, en we hebben ook Peter en Jonathan om hulp gevraagd. Zij hebben ook weleens gezien dat Zack me heeft gepest, en ze zijn bereid mee te werken aan een verklaring. Het kostte me wel veel moeite om ze over te halen, maar ze zagen in dat ik hulp nodig had. Ik heb alle verklaringen, documenten, bewijsmaterialen en het filmpje ingeleverd bij de schoolrechter. Vandaag is de dag dat ik de rechtszaak hopelijk zal winnen.

Ik loop de zaal binnen en zie dat er een rechter aan een klein bureautje zit. Er staan twee tafels voor hem, met elk twee stoelen. Ik neem plaats aan de linkerkant, en niet veel later nemen Zack en de directeur plaats aan de rechterkant. Naast mij gaat Sander zitten. Ik durf niet naar Zack en de directeur te kijken, en blijf daarom strak naar de rechter kijken. Hij roept de zaal tot stilte op en hij begint de rechtszaak.
‘Vandaag behandelen wij de zaak van Matthijs der Dam. Hij klaagt de heer Zack Scholten aan en de directeur, de heer Wolters, van het Reigerscollege waar hij lessen volgt. Meneer der Dam, vertelt u ons eens even kort waarom u deze twee heren vandaag aanklaagt.’
Ik sta op en strijk mijn stropdas recht. Ik zucht even diep alvorens ik begin te spreken.
‘Ik heb deze rechtszaak aangevraagd omdat ik al sinds dat ik hier begonnen ben met het volgen van lessen, gepest wordt door de heer Scholten. Hij heeft me meerdere keren op de grond geduwd, mijn spullen kapotgemaakt, mijn eten van me afgepakt, geld van me afgepakt en me hardhandig vastgegrepen. Ik voel me niet veilig als hij in de buurt is. Daar komt bij dat de heer Wolters mij niet geloofd. Meerdere keren heb ik aangegeven wat er speelt, maar de heer Wolters blijft volhouden dat het mijn eigen schuld is en dat de heer Scholten niets doet. Via een gemaakte video door een klasgenoot, Sander Lammers, hebben wij bewijsmateriaal verzameld om aan te tonen dat de heer Scholten mij hardhandig beetpakt en mijn tas weggooit. De heer Wolters had hier geen boodschap aan en gaf mij straf wegens het vals beschuldigen en filmen zonder toestemming. Ik dank u edelachtbare.’
Ik ga weer zitten en zucht diep. Sander geeft me een schouderklopje en ik glimlach naar hem. De rechter knikt en kijkt naar Zack en de directeur.
‘Wat is uw verdediging hierin?’
Zack zegt niets. Hij kijkt naar beneden en zwijgt. De directeur gaat staan en kijkt naar de rechter.
‘De jongen liegt. Het is zijn woord tegen het onze. De heer Scholten hier is een voorbeeldige leerling, hij doet geen vlieg kwaad. Ik eis dat u de heer der Dam laat testen op psychische mankementen.’
‘Nee.’
De directeur kijkt naar Zack, en ook ik kijk verbaasd zijn kant op. Zack gaat staan.
‘Edelachtbare, luister niet naar de heer Wolters. De heer der Dam, mijn klasgenoot, spreekt de waarheid. Ik heb hem meerdere malen bedreigd, gepest en getreiterd. Ik verdien het om gestraft te worden, hij niet.’
De directeur staart hem met open mond aan, en ook ik weet niet wat ik hoor.
‘Wat doe je nu? Dit was niet het plan!’
De directeur kijkt hem woest aan. Hij grijpt Zack bij zijn arm vast, maar dan grijpt de rechter in.
‘Ik eis dat u deze man per direct uit de zaal verwijderd. Hij mag plaatsnemen in de wachtkamer in afwachting van zijn straf.’
De directeur wordt meegenomen en ik kan nog steeds niet bevatten wat er zojuist is gebeurd.
‘Ik verklaar hierbij dat de heer Scholten schuldig wordt bevonden aan het pesten en bedreigen van de heer der Dam. Hij zal voor enige tijd geschorst worden en zal een aantekening krijgen in zijn dossier. De heer Wolters zal zijn functie als directeur per direct neer moeten leggen en de school moeten verlaten. Hierbij verklaar ik deze zitting voor gesloten.’
Hij slaat met zijn hamer op het bureau en de zaal druppelt leeg. Zack loopt meteen weg en ik kan niet geloven dat het voorbij is. Ik heb gewoon gewonnen!

Een paar dagen later keer ik terug op school. Ik word toegejuicht van alle kanten, en iedereen is blij dat Zack weg is, in ieder geval voor een paar weken. Velen vinden mij dapper, dat ik het heb aangedurfd om deze rechtszaak te beginnen. Ik vind mezelf geen held, maar iemand die graag gerechtigheid wilde. Ik kan nu eindelijk een rustig leven leiden hier op school, en mijn diploma behalen. Ik kan nu zelfs misschien wel op zoek gaan naar een vriendinnetje. Ik heb vrienden gemaakt, maar Sander is zonder twijfel mijn beste vriend. En dat zal nooit veranderen.

Greetz, Matthijs

Einde

Volgende maand een nieuw dagboek verhaal waarbij jullie de afloop bepalen!

Liefs, Demi ❤

20 thoughts on “De pester 5

Een reactie plaatsen

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s