Dagboek

De pester 4

In dit verhaal bepalen jullie de afloop, het lot. En er is gekozen voor: Ja, niet geschoten is altijd mis (het bewijsmateriaal dus tonen).

4.

Ik kijk Sander aan. Ik weet dat hij het goed bedoeld, maar ik ben bang voor de gevolgen erna. Maar ik weet ook dat dit vrijwel mijn enige kans is op gerechtigheid.
‘Oké, we gaan naar de directeur.’
‘Goed, ik sta je sowieso bij.’
Sander geeft me een schouderklopje en ik zucht diep. Mijn leven kan na vandaag of de goede kant opgaan, of juist de verkeerde kant op. We begeven ons richting het kantoor van de directeur. Vlak voor de deur vraag ik me af of hij me wel gaat geloven. Wat als hij denkt dat ik ermee heb lopen sjoemelen om het net te laten lijken alsof Zack me bedreigd? Of wat als hij denkt dat ik een acteur heb ingehuurd?
‘Na vandaag is het voorbij, geloof me.’
Sander geeft me zijn telefoon en ik knik. Ik moet nu sterk zijn en de hoop erin houden. Ik klop op de deur en we stappen zijn kantoor binnen.

‘Matthijs, een verstandige keuze dat je besloot om terug te komen. We waren vanmorgen immers nog niet volledig uitgepraat.’
‘Dat spijt me meneer. Maar ik voelde mij vanmorgen nogal in een hoek gedreven.’
‘Je hoort een straf te krijgen jongeman, daar kan ik niets aan veranderen.
De manier waarop jij je dat vervolgens aantrekt, ja daar kan ik ook niets aan doen.’

Ik tel in mijn hoofd tot 10, hopend dat ik daarmee voorkom dat ik de directeur nog kwader maak dan dat hij al is. Ik moet immers nog wel het bewijsmateriaal tonen.
‘Dat is waar meneer, het ligt aan mij. Excuses.’
De directeur gaat tevreden achterover zitten en doet zijn armen over elkaar.
‘Maar ik ben hier om nog een andere reden.’
‘Heeft Zack je opnieuw lastiggevallen?’
De directeur zegt het op een dreigende toon. Een toon die zegt dat ik moet ophouden met het uitkramen van onzin.
‘Meneer, ik was erbij toen het gebeurde. Ik heb het incident gefilmd.’
De directeur kijkt naar Sander.
‘Heeft hij je soms de opdracht gegeven om zich te laten filmen zodat het net leek alsof hij gepest werd?’
‘Nee, ik stond achter een paal te kijken naar Zack en Matthijs. Op het filmpje is duidelijk te zien dat ik een aantal keren wegduik om niet betrapt te worden.’
‘Je weet dat leerlingen ongewenst filmen strafbaar is, toch Sander?’
‘Ja, maar dit was een uitzondering meneer.’

Hoofdschuddend pakt de directeur de telefoon van me aan, en drukt hij op play. Nu, is er geen weg meer terug.

De directeur bekijk aandachtig de video, en schrijft af en toe iets op. Ik kan net niet lezen wat het is. Het enige dat ik hoop, is dat het goede aantekeningen zijn die mij van de ondergang zullen redden, en mij er niet nog verder in zullen trekken. De directeur geeft na een tijdje de telefoon terug aan mij en ik geef hem terug aan Sander.
‘Goed, er is mij het een en ander opgevallen aan deze video.’
De directeur pakt zijn notitieblok en kijkt me aan.
‘Ten eerste geeft hij aan dat hij je wilt helpen, maar jij slaat dit af. Ik vind het erg aardig van hem dat hij zijn diensten aan je aanbiedt.’
Is hij serieus? Heeft hij niet gezien hoe Zack mij vastpakte? En hoe hij mijn tas weggooide?
‘Ten tweede, lijkt je tas kapot te zijn. Dat had Zack door, en hij wilde hem voor je repareren. Toen vielen je spullen eruit, en gooide hij hem weg omdat hij dacht dat hij je daarmee een dienst bewees.’
Vol verbijstering staar ik de directeur aan. Dit kan hij toch niet menen? Ziet hij dan echt niet dat Zack me bedreigd? Dat hij mij loopt te pesten?
‘Met alle respect meneer, maar Zack kwam vrij dreigend over’, zegt Sander voorzichtig.
‘Sander, zou je alsjeblieft willen vertrekken? Dit is iets tussen Matthijs en Zack, en jij hebt hier niets mee te maken. Tenzij je ook straf wilt uiteraard.’
Sander kijkt naar mij. Ik geef hem aan dat het oké is als hij vertrekt. Dat ik ellende heb, wil niet zeggen dat ik hem er in wil meetrekken.
‘Sorry Matthijs.’
Sander staat op en verlaat het kantoor. En dan zit ik oog in oog met de directeur.

‘Ik denk dat we een probleem hebben, of niet?’
De directeur kijkt me aan, en ik weet niet wat ik moet zeggen. Er zijn zoveel dingen die op dit moment op mijn tong liggen, maar ik weet dat ik het dan alleen maar erger zal maken.
‘Het is dat je geen geweld gebruikt, maar dat je dit hebt laten filmen is uiteraard niet toegestaan. Ik denk dat ik je straf moet verhogen.’
‘Gaat uw gang.’
De directeur staart me verbijsterd aan. Hij is verrast door mijn antwoord.
‘Ik ben blij te horen dat je volwassen aan het worden bent.’
‘Een van ons zal dat moeten doen, nietwaar?’
De directeur doet net alsof hij het niet gehoord heeft, en begint wat in te typen in zijn computer.
‘Je hebt twee weken lang corvee na elke pauze en na schooltijd.’
‘Maar ik heb voetbaltraining.’
‘Dan zeg je dat maar af.’
En dan knapt er iets in mij. Ik moet nu een drastische beslissing gaan nemen, ik moet voor mezelf opkomen. Ik kan een aantal opties bedenken, maar ik weet niet welke de beste keuze zal zijn. Ik kijk de directeur aan, en begin te denken.

Wat kan ik nu het beste doen? 

Greetz, Matthijs

(Bepaal zijn lot, de meeste stemmen gelden en dat wordt zijn leven)

A. Een rechtszaak aanspannen.
B. Van school veranderen.
C. Het accepteren en hopen dat het ooit vanzelf ophoudt.
D. Een nog grotere pestkop worden en Zack hardhandig aanpakken.

20 gedachten over “De pester 4

Een reactie plaatsen

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s