Storytime·Travel

Storytime: Praag reis met spannend einde

Hey Creabea’s,

In deze serie ga ik wat dieper in op persoonlijke verhalen die ik heb meegemaakt. Dus vandaag het vierde artikel in deze serie: De Praag reis met een spannend einde.

Helaas ben ik tijdens het maken van een verslag op school alle foto’s kwijtgeraakt. Ik heb alleen nog een video, maar die houd ik privé. Dat betekend dat ik foto’s van het internet moet afhalen, en ik haal ze van een site af waarvan je de foto’s mag gebruiken zonder plagiaat te plegen.

White and Brown Concrete Building Under Blue and White Cloudy Sky during Daytime

In 2013 zat ik op de middelbare school, in de derde klas. Bij ons op school was het de traditie in dit jaar een reis te maken naar Praag. Op dat moment stond ik er niet helemaal achter. Ik had immers niet echt vrienden in mijn klas met wie ik dan een kamer zou kunnen delen, en ik wilde niet zo ver van huis zijn op dat moment. De reis was echter verplicht, en dus ging ik mee.

bus, business, chairs

We zouden met de bus gaan, een reis van maar liefst 11 uur. Er was echt precies genoeg plek in de bus, er bleef geen leeg plekje over. Op de heenreis had ik op zich wel een aardig klasgenootje naast me zitten. Met haar had ik altijd wel goed contact. Na een reis van 11 uur (met een tussenstop tussendoor) kwamen we aan bij het hotel in Praag. Op de heenreis had ik al door dat het een behoorlijk bergachtig gebied was met smalle weggetjes, en ravijnen. Hier kom ik later nog op terug.

advertisement, advertising, font

We verbleven in een soort ‘hotel’. Eigenlijk leek het meer op een hostel, maar het zag er niet heel slecht uit. Alhoewel, de buitenkant wel, maar de binnenkant niet. Ik had een kamer met twee klasgenootjes, waarvan ik één nog niet eens kende. De ander kende ik wel. Ik kan nu niet zeggen dat ik haar echt mocht, maar ze was de enigste die ik op dat moment het beste kende. We hebben eerlijk gezegd als kamergenootjes niet echt een leuke tijd gehad in die week. Maar goed, het ging erom dat ik een bed had.

We hebben een aantal leuke dingen gezien en gedaan in Praag. Zo hebben we de beroemde klok gezien, en moesten we via een cultuuropdracht allerlei gebouwen, kunstwerken en andere bezienswaardigheden midden in het centrum opzoeken. Ik heb dit alleen gedaan, want een groepje had ik op dat moment niet.

Black Metal Train Rails

We gingen ook naar het kamp Terezin. Een aantal dagen daarvoor, hadden we de film The Boy In The Striped Pyjama’s gezien. Ik had er zelf geen last van, maar mijn kamergenootjes waren de hele nacht aan het spoken na het zien van die film. In het kamp kregen we een rondleiding van een Engelse gids. Het was een grappig mannetje, en hij vertelde veel. In het kamp moesten we opdrachten vervullen. We zagen een standbeeld dat vorm gaf hoe de gevangenen in het kamp eruitzagen. We zagen een galg, we stonden in een gaskamer en we zagen de vertrekken van de barakken waar de gevangenen in verbleven. Daar te zijn is niet echt een prettige ervaring, maar ik vind het wel belangrijk dat dit soort kampen bezocht worden. Want die geschiedenis mag niet vergeten worden, en zeker niet herhaald.

We betraden ook een zoutmijn. Ik kon helaas niet mee, want ik was te lang voor de mijn. Dat zou betekenen dat ik de gehele tijd gebukt moest lopen, en dat wou ik geen uur doen. Dus ik bleef achter, als enige lange persoon. Ik was op dat moment de langste van de groep. Er bleven nog 3 meiden achter die niet durfden. Ze beweerden dat ik ook niet durfde, dus ik liet ze dat maar denken. Kon ik het helpen dat mijn lengte op dat moment even in de weg zat? Ik had de mijn graag van binnen willen zien, totdat ik hoorde dat tijdens de uur rondleiding, een jongen vast was komen te zitten in de mijn. Het bleek dat ook hij toch net iets te lang was. Dus bezoek je een mijn? Vraag dan goed na hoe hoog de mijn is, voordat je hem betreedt.

Ook bezochten we een grot/tentoonstelling waarbij allerlei schedels van mensen te zien waren. Ik ben de naam helaas vergeten. Het was niet heel gezellig om naar al die schedels te kijken, maar het was toch ook wel bijzonder, al kan ik niet zo goed uitleggen waarom. Ook bezochten we een glasblaas fabriek. Hier kocht ik nog een leuk souvenirtje. We kregen ook nog een vrije shopmiddag. Ik ging eerst met een groepje mee, maar ging uiteindelijk toch mijn eigen weg. De avond voordat we naar huis gingen, gingen we naar een discotheek. Ik vond het verschrikkelijk hier te zijn. Het was absoluut niet mijn ding. Gelukkig gingen we na deze avond naar huis.

We beklommen ook een soort mini Eiffeltoren. Het was een replica. Ik vond het geweldig om tot het hoogste punt te gaan en zo de gehele stad te kunnen zien. Velen bleven beneden of gingen niet verder dan de eerste verdieping vanwege hoogtevrees, maar ik wilde naar de top. En dat was een geweldige ervaring.

architecture, bridge, building structures

Op de terugweg gebeurde er echter iets verschrikkelijks. Het had slecht kunnen aflopen, maar dat is gelukkig niet gebeurd. De hele bus lag op dat moment te slapen. We hadden net het hotel verlaten, vlak na het uitje in de discotheek. Iedereen was kapot. Behalve ik. Ik zat naast een meisje wat mij echt totaal niet mocht, dus ik zat niet echt relaxt naast haar in de bus. Ik had graag naast de jongen willen zitten op wie ik op dat moment een crush had. Want ja, stel je voor dat hij per ongeluk zijn hoofd op je schouder legt 😉 Maar ik dwaal af… Op een gegeven moment besloot de chauffeur het grote licht aan te doen. We reden op dat moment op een bergweg. Op het moment dat hij dat deed, keek ik net naar voren. Ik zag bosjes, en daarachter lag een ravijn. De buschauffeur gooide met een ruk het stuur naar rechts, om te voorkomen dat we een ongeluk zouden krijgen. De gehele bus werd wakker, en dat meisje knalde tegen mij aan. Niemand had een idee wat er op dat moment gebeurd was. De chauffeur wist dat ik wakker was, en keek me aan, hopend dat ik niets zou zeggen. Ik besloot mijn mond te houden. Tegen de anderen zei hij dat er ineens een dier overstak waar hij voor moest uitwijken.

Na deze busreis, waarbij ik echt amper nog geslapen heb, kwamen we heelhuids (na een tussenstop in Duitsland) aan in Nederland. Iedereen bedankte de chauffeur terwijl hij de koffers uit de bus haalde. Toen ik naar hem toe liep, bedankte ik hem uit fatsoen. Hij bedankte mij ook. Toen ik eenmaal thuiskwam, vertelde ik het verhaal aan mijn ouders. Ze schrokken, maar waren blij dat alles goed was afgelopen. Ik hoop dat de beste man voortaan altijd zijn grote licht aandoet als hij langs bergwegen rijdt. Dat raad ik anderen ook aan. Als er ravijnen in de buurt zijn, doe dan altijd je grote licht aan.

Het was geweldig om op die jonge leeftijd alleen naar een ander land te gaan. Ondanks dat ik niet echt vrienden had tijdens de reis, en het einde dus niet echt een geweldige afsluiting was, heb ik toch wel genoten van de reis. Ik heb hele mooie dingen gezien in Praag. Ook al wilde ik eerst niet gaan (wat achteraf bijna terecht bleek te zijn) heb ik toch een leuke tijd gehad. De reis zal ik nooit meer vergeten. Ik kijk de video nog regelmatig terug. Ik heb in ieder geval genoeg verhalen om te vertellen na deze week in Praag 🙂

Photo of House Near at River

Liefs, Demi ❤

Advertenties

12 gedachten over “Storytime: Praag reis met spannend einde

Een reactie plaatsen

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s