Diary

De pester

 

In dit verhaal bepalen jullie de afloop, het lot. 

1.

Ik heet Matthijs. Ik ben 15 jaar en ik zit in VMBO 3. Ik word al sinds de eerste klas gepest. Ik voel me hier niet lekker onder en wil graag jullie hulp en advies. Ik denk dat jullie me het beste kunnen helpen als jullie het begin weten. Ik ben een bijzondere jongen. Niet dun, niet dik. Ik heb sproeten, draag overhemden en spijkerbroeken met bretels en ik ben erg slim. Ik heb mijn bril al ingeruild voor lenzen, om minder over te komen als een nerd. Dat heeft dus niet veel nut gehad. Ik heb voornamelijk last van Zack en zijn ‘vriendinnetje’ Veerle. Wat ze zoal doen vragen jullie? Schelden, uitlachen, spullen op de grond gooien of afpakken en me weleens duwen. De docenten zeggen er niets van, ook al geef ik het aan.

Mijn mentor probeert me te helpen, maar het werkt niet, omdat niemand helpt. Zelfs de directeur doet er niets mee, volgens hem gebeurd dit wel vaker, en valt er niets aan te doen. Het zorgt bij mij voor slapeloze nachten en de stress om naar school te gaan. Mijn ouders weten het niet, en dat wil ik graag zo houden. Ik wil ze er niet mee lastig vallen. Ze hebben al genoeg gedoe met mijn 8-jarige broertje David. Hij is druk, chaotisch, en heel vaak stout. Hij is gewoon irritant. Maar goed, terug naar de pesterijen… Ze pesten me, omdat ik saai ben, omdat ik stil ben, oplettend. Ik pas er niet bij volgens hen. Ik rook en drink niet en ik ga niet uit. Ik ben een apart geval in de jongerenwereld, in hun ogen.

Het is iedere dag hetzelfde liedje als ik ze zie. Dit is wat er ongeveer dagelijks gebeurd:
8 uur: Ik kom op school, het is nog rustig.
Half 9: Zack komt de klas in en gaat voor, achter of naast me zitten.
Half 10: De eerste les is voorbij. Ik loop naar de volgende les en krijg soms een duw. Mijn boeken liggen ongeveer 2 minuten op mijn tafel voordat Zack ze op de grond gooit.
Half 11: Pauze. Zack gooit mijn tas leeg en vertrapt mijn lunch. Weer iets duurs kopen op school, in de kantine.
11 uur: Weer een lange les.
12 uur: Pauze, hetzelfde liedje.
Daarna tot aan de laatste les hangt het er maar net vanaf in wat voor bui Zack is.

Ik ben elke dag erg gespannen voor school. Ik weet namelijk nooit welke grap hij nu weer verzint. Hij weet me iedere keer weer te ‘verrassen.’ Zack heeft een hele speciale gave. Hij heeft het vermogen geen medelijden te hebben met zijn slachtoffers. Oké, dat klinkt erg dramatisch, maar in feite is het wel de waarheid. Volgens mij moet ik ook elke dag een schone onderbroek aan… Maar laat ik jullie die details maar besparen.

Het is maandagochtend, 8 uur. Het is nog rustig. De meeste leerlingen komen pas om kwart over 8. Ook Zack. Ik zoek altijd een verstopplekje, maar hij vindt me altijd, het is net alsof ik word verraden. Dit keer besluit ik op de vensterbank achter de klapdeuren te zitten. Wellicht heeft hij dan niet in de gaten dat ik hier zit. Achter mij bevinden zich ramen, maar hij komt altijd via de hoofdingang. Hij heeft namelijk een scooter, die hij daar stalt. Iedere keer als ik voetstappen hoor, houd ik mijn adem in. Als de deur dan open gaat en hij het niet is, dan gaat er een zucht van opluchting door me heen. Ik pak mijn mobiel en wil mijn moeder een berichtje sturen. De klapdeuren worden met een ruk open gegooid. Ik heb geeneens voetstappen gehoord. Zack staat grinnikend voor mijn neus. Die gemene lach, die starende ogen… Hoe heeft hij me gevonden?
‘Dag Mattie, heb je me dit weekend gemist?’
Ik zeg niets. Ik staar voor me uit, in de hoop dat hij me met rust laat.
‘Ben je soms je tong verloren?’
Hij opent mijn mond en legt zijn vinger op mijn tong. Ik proef de vieze nicotine, hij heeft zojuist gerookt. Ik wil de vieze smaak kwijt. Zack heeft het in de gaten en pakt vlug mijn flesje cola uit mijn tas. Hij drinkt hem zowat in één teug leeg. Dan gooit hij het flesje weg. Nu kan ik zelfs geen water halen…

Ik staar hem aan, met de vieze smaak in mijn mond. Ik wil hem maar al te graag aanvliegen, maar weet me in te houden.
‘Heb je niets te zeggen?’ vraagt hij, lichtelijk chanterend.
Ik schud mijn hoofd. Ik ga mijn mond niet nog verder aan hem vervuilen.

Wat vind jij dat ik moet doen?

Greetz, Matthijs

(Bepaal zijn lot, de meeste stemmen gelden en dat wordt zijn leven)

A. Om hulp schreeuwen.
B. Tegen hem in gaan via een gesprek.
C. Niets zeggen en het laten gebeuren.
D. Fysiek geweld gebruiken.

16 thoughts on “De pester

Een reactie plaatsen

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s