Storytime

Storytime: Nare basisschooltijd

Hey Creabea’s,

In deze serie ga ik wat dieper in op persoonlijke verhalen die ik heb meegemaakt. Dus vandaag het tweede artikel in deze serie: Mijn nare basisschooltijd.

Ik heb geen leuke tijd gehad op de basisschool. Ik zat op een katholieke basisschool, maar mijn ouders en ik, zijn niet katholiek. Waarom ik er dan op zat? Nou, het was een minuut vanaf mijn huis, en mijn ouders vonden dat erg fijn. Zo kon ik gemakkelijk naar huis en was alleen naar huis gaan op latere leeftijd niet zo gevaarlijk. Plus, waarom zou je een andere school elders opzoeken als er letterlijk eentje bij je om de hoek zit, toch?

Afbeeldingsresultaat voor groep 1/2

Het begon al in groep 1/2. Ik was gewoon niet echt op mijn plek op die school. Onder de kleuters zijnde begon de ellende al. Ik werd regelmatig buitengesloten en de tekeningen of knutsels die ik maakte werden meestal ‘afgekeurd’, terwijl er niets mis mee was. Mijn moeder bewaarde alles en als ik er naar kijk, dan zou ik als juf zijnde trots zijn op het kind dat het gemaakt heeft. Maar dat was toen niet zo.

Afbeeldingsresultaat voor groep 3/4

In groep 3/4 werd ik echt gepest. Er was ooit een Barbiepop kapot gegaan, en men wees mij aan als de schuldige. Ik was zo bang nog erger gepest te worden, dat ik zei dat ik het had gedaan. Maar ik speelde amper met poppen. Ik moest een nieuwe pop kopen. Gelukkig was de juf altijd heel lief voor me en ze hielp me waar ze maar kon. Zij was de enige juf die echt gaf om de kinderen.

Gerelateerde afbeelding

In groep 5/6 kreeg ik de gemeenste juffen die ik ooit heb gehad. Ik noem ze niet bij hun voornaam, maar wel bij hun letter: A en M. A had kort, grijs haar, met een bril. M had wat langer, bruiner haar en droeg ook een bril. Ze waren echt des duivels om het zo te noemen. Ik werd regelmatig gepest in deze groep. Voor mij waren groep 5/6 de ergste jaren van mijn basisschooltijd.

Ik liep naar de juffen toe om te vertellen dat ik gepest werd, en vervolgens werd ik afgestempeld als een aansteller en de stichter. Hoe vaak ik na school wel niet moest ‘nablijven’ om met de pesters in kwestie te praten over de gebeurtenissen van die dag. Ik zat altijd aan het uiteinde, met de juffen recht tegenover me, en de vier pesters om de tafel heen. Ik vertelde over wat ze allemaal tegen me zeiden en deden, en zij schoven alles op mij af. En A en M, geloofden hen. Ik werd ook regelmatig aan mijn schouder of oor de klas uit gesleurd, soms gewoon zonder rechtmatige reden.

Afbeeldingsresultaat voor groep 7/8

In groep 7/8 ging M mee, en ik baalde daar enorm van. Mijn tekeningen werden opnieuw, net als in groep 5/6, niet geaccepteerd en ik moest regelmatig dingen opnieuw maken. Ik was gewoon echt haar pispaaltje, ze had een hekel aan me. Ik weet gewoon echt niet waarom, want ik deed nooit wat verkeerd. Ik stond haar blijkbaar niet aan op de een of andere manier. Voor een werkstuk mochten we een onderwerp uitkiezen. Ik wilde het dolgraag over Egypte doen, maar dat mocht van haar niet. Toen mocht een ander meisje het daar wel over doen, en kreeg ik de ruimte aangewezen. En het werd uiteindelijk nadat ik het overnieuw moest maken, bestempeld met een ‘net voldoende.’

In groep 7 was ook de eerste dag aangebroken dat ik voor mezelf op zou komen. Ik werd namelijk gestompt in mijn buik, en ik deed het terug bij de desbetreffende persoon. Meer dan dat gebeurde er ook niet, het was een lullige ‘kinder’ stomp bij elkaar. We hebben niet gevochten en elkaar zeker niet mishandeld. Vanaf dat moment lieten ze me eindelijk wat met rust.

We speelden regelmatig basketbal met groep 7/8. We speelden dan altijd de jongens tegen de meisjes. Sinds de meisjes mij het meest hebben gepest, sloot ik me altijd aan bij het jongensteam. Ik was immers één van de langste meisjes, en goed in basketbal. Ik weet nog hoe kwaad de meisjes altijd waren, maar de jongens waren maar al te blij.

Toen ging ik in groep 8 op kamp. Ik kon het goed vinden met mijn andere 5 klasgenootjes. Ja, we waren een klas van slechts 6 leerlingen. Maar M was mee, en zij maakte het me zoals gewoonlijk weer erg zuur. Ik mocht dit niet, ik moest dit en dit. Ik zocht veel steun bij 2 jongens bij wie ik het op dat moment erg goed kon vinden. Ik bleef zoveel mogelijk in hun beurt, dan zou ze me ook niets maken.

Tijdens de eindmusical was ik een van de beteren met het onthouden van de dansjes en liedjes, en vond ik het acteren ook echt leuk. M oefende regelmatig de teksten met ons, en dan had ze altijd wat te zeuren. Maar ik weet nog heel goed hoe slecht de anderen waren in het onthouden van hun teksten, dus ik trok me er toen minder van aan. Met onze danslerares kon ik het goed vinden. Ze prijsde me vaak en ik mocht vaak vooraan staan zodat mijn klasgenoten het dansje na konden doen. Op die momenten voelde ik me eindelijk gewaardeerd.

Afbeeldingsresultaat voor afscheid school

Toen ik eindelijk van de basisschool af mocht, was ik zielsgelukkig. Ik hoefde die school nooit meer te zien. Helaas moest ik eenmaal terug, voor een stage. Ik kwam M toen tegen. Ze deed heel enthousiast en vroeg me hoe het met me was. Ik heb toen heel bot tegen haar gedaan, want ik had niets met haar nodig. Ik vertelde haar dat ik blij was eindelijk van haar af te zijn als juf zijnde. Ik herinner me nog heel goed hoe ze me toen aankeek, want dat deed ik voorheen nooit. Maar op dat moment, voelde ik me enorm sterk, en dat zou ik haar laten weten ook. Ik liep weg en voor mijn gevoel was toen eindelijk de rot periode dankzij haar, volledig afgesloten.

Nu is de school weggehaald, en daar ben ik erg blij mee. Ze zijn verplaatst en ik hoef er nu nooit meer direct naar te kijken als ik er langs fiets of rijd. Ik heb er allang geen last meer van, maar vergeten zal ik het nooit. Ik zal me altijd die tijden blijven herinneren, ongeacht hoe moeilijk en naar het soms ook was. Ik ben er veel sterker door geworden, zeker na groep 7. Wat er toen allemaal is gebeurd dat deert me niet meer. Het is nu eenmaal gebeurd en ik kan daar niets aan veranderen. Wat ik wel weet, is dat ik het nadat ik tegen M had gezegd hoe goed het met me ging nadat ik van haar af was, alles ben vergeten en heb geaccepteerd. Ik heb er sinds dat moment nooit meer last van gehad. Vergeten doe ik het niet, maar vergeven heb ik het allang.

blonde hair, blur, daylight

Two Yellow Plushtoy on Brown Bench

Liefs, Demi ❤

22 gedachten over “Storytime: Nare basisschooltijd

  1. Bijzonder verhaal. Toch is het apart vinden dat je op zo’n school zat. Het gedrag van de juffen kan zo te maken hebben met dat je niet net zo denkt als zij. Als dat zo is dan is het beter dat ze weg zijn. Het moet geen rol spelen op school. Zijn je ouders ooit op school geweest om erover te praten? Of stonden ze daar niet voor open

    Liked by 1 persoon

    1. Ja, nou ja, het was 1 minuut van mijn huis af en eerst hadden we het niet door. Ik weet het niet, het maakt ook niet uit. Hoe ze omgingen met mij is sowieso niet toegestaan en normaal. Ja, heel vaak. Mijn ouders hebben er altijd wat van gezegd, maar ze luisterden niet en wouden er niets van weten. Zij waren compleet fout. Maar ik heb dat allang achter me gelaten. Mijn ouders ook, en dat is goed 🙂

      Like

      1. Dat kan ik me wel goed voorstellen. Eerst op de middelbare had ik dat ook wel, maar nu ik ouder ben, en mijn boeken heb uitgebracht, heb ik daar geen last meer van. Op den duur vind je je passie en dan verdwijnt dat allemaal als sneeuw voor de zon 🙂 Liefs

        Like

Een reactie plaatsen

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s