Collaboration

Blogsquad afmaakverhaal II

Ik doe mee aan het tweede deel van dit afmaakverhaal, hierbij eerst de voorafgaande delen:

Dagmar:

Irene schrikt van de veranderende ondertoon. Ze besluit dan ook maar gelijk antwoord te geven, voordat hij nog bozer wordt.
“Ik kom uit Nederland, ziet u. Ik woon al mijn hele leven in Nederland, maar ik moest daar gewoon weg. Heel spontaan ben ik naar Schiphol vertrokken en daar ben ik op een vliegtuig naar Noorwegen gestapt. Ik denk dat ik hier mijn dromen kan waarmaken. In het vliegtuig heb ik Mila leren kennen, alleen zodra we geland waren ben ik haar uit het oog verloren. Ik wist niet waar ik moest slapen tot ik uw huisje tegen kwam. Leegstaand, dacht ik. Daarom dacht ik dat het vast geen probleem was als ik er een nachtje in sliep. Ik wist niet dat het huisje van iemand was meneer, echt niet!” probeert Irene de man uit te leggen.
Hij zucht. “Is al goed. Nou kind, genoeg gehad? Er is nog meer hoor.” Irene schud haar hoofd. Ze zit propvol. “Oke, dan moeten we het nu over een slaapplek hebben. Ik neem aan dat je hier blijft vannacht, aangezien je geen andere plek hebt. Je kan bij Mila op de kamer. Ze heeft een hoogslaper met een uitschuifbaar bed, dus die hoeven we alleen maar netjes op te maken. Jou zou hier deze week kunnen blijven totdat je een andere verblijfsplaats hebt gevonden. Langer dan deze week kan echter niet, Mila moet na deze week weer naar school.” Irene bedankt hem. Hij is toch vriendelijk dan ze dacht. Alleen baalt ze er erg van dat ze bij Mila op de kamer moet. Die is al zo druk. Zo slaapt ze vast niet. Terwijl ze juist zo’n behoefte heeft aan rust…
Nadat iedereen helemaal uitgegeten is, maken Mila en Irene samen het bed op. Het is best gezellig, ondanks dat Irene niet veel aan het woord komt. Maar ach, ze heeft toch niet zo veel te vertellen. Ze heeft immers minder meegemaakt dan Mila. Ze is ook nog op minder plaatsen geweest. Maar goed, daar gaat ze nu zelf verandering in brengen. Het wordt tijd dat Irene wat spanning toevoegt aan haar leven.

Laura:

‘En, wat zijn jou plannen?’ vraagt Mila spontaan. Irene kijkt haar vragend aan. Ja, wat zijn mijn plannen? denkt ze bij zichzelf. ‘Ik zou graag eens een kanotocht maken door de wildeNoorse natuur…’ rolt er uit haar mond. Daar droomde ze al van vanaf ze een klein meisje was maar ze had het nog nooit tegen iemand verteld.  ‘Ohhh dat is zo gaaf!’ roept Mila uit. ‘Een geweldig idee, weet je wat? Laten we morgen de tijd nemen om ons voor te bereiden, zodat we de dag daarna kunnen vertrekken!’ Irene is verbluft. Hoe? Wat? Over twee dagen? ‘Nou, wat denk je ervan?’ vraagt Mila opgewonden. ‘Het wordt geweldig, vier dagen lang wij en de natuur!’. Irene glimlacht.’Ja, het wordt geweldig.’ Lachend kijken de meisjes elkaar aan en beginnen dan door de kamer te dansen. ‘Mila is eigenlijk zo’n leuk iemand, denkt Irene, ‘zij was degene die ik nodig had. Een gekke vriendin die me steunt in mijn wilde ideeën!’

Mijn deel:

Twee dagen later is het zover, de meiden gaan op weg naar de Noorse natuur. Ze hebben twee grote backpack tassen ingepakt en leggen het in de auto.
‘Zo dames, veel plezier’, zegt de vader van Mila. Haar moeder geeft haar een dikke knuffel.
‘Heb je je kompas bij je?’
‘Ja, mam.’ De meiden stappen in de auto, waarnaar de vader de deur sluit. De moeder zwaait ze uit, terwijl de vader ze naar de kampeerplek brengt.

Eenmaal aangekomen moeten ze de tenten opzetten. De vader helpt mee, en geeft zijn dochter een knuffel.
‘Tot gauw, en laat je niet gek maken hé?’ Mila knikt, en krijgt iets in haar handen gedrukt. Dan rijdt haar vader weg. Irene vraagt zich af waar dat overging, maar het zal wel niet veel bijzonders zijn.
‘Laten we maar gaan slapen, morgen moeten we vroeg op’, zegt Mila. De meiden leggen de slaapzakken neer, maken een kampvuurtje en warmen zich op. Niet lang daarna, valt Irene in slaap.

De volgende ochtend, wordt Irene met pijn in haar rug wakker. De grond was toch harder dan ze dacht. Ze staat op, en rekt zich uit. Als ze in de andere tent kijkt, ziet ze dat het bed van Mila onbeslapen is. Ze kijkt om zich heen. Waar is Mila?!

Zo, dit was mijn deeltje. Ik hoop dat Jolieke er wat mee kan, en houd haar blog goed in de gaten, want dit belooft nog spannend te worden ^^

Liefs, Demi ❤

En ik ben dit weekend afwezig. Vanavond ga ik naar een concert, morgen naar een verjaardag en overmorgen naar een musical, maar er komen wel berichten online 🙂

 

16 thoughts on “Blogsquad afmaakverhaal II

Een reactie plaatsen

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s