Verhalen

Avontuur 7

‘Wat een toestanden’, zegt Jacqueline haar moeder.
‘Ja, echt vreselijk’, zegt Aaron.
‘Maar die Joeri, voel je daar iets voor?’ vraagt Cleo.
‘Ja, maar ik weet niets van hem. Ik zie hem nooit meer terug…’
‘Hij is toch naar het ziekenhuis gegaan? Misschien is hij daar nog’, zegt Lennart.
‘Denken jullie dat?’
‘Laten we gaan kijken’, zegt Cleo lachend. Haar moeder staat op.
‘Ik breng jullie. Ik wil Jacqueline niet nog een keer kwijtraken.’ Jacqueline geeft haar moeder een zoen. Ze lopen naar de auto toe en gaan op zoek naar Joeri.

Als haar moeder de parkeerplaats op rijdt, kijkt Jacqueline om zich heen. Als de auto stilstaat, springt ze uit de auto, gevolgd door haar vrienden. Vlak voor de ingang, blijft ze staan.
‘Wat is er?’ vraagt Cleo.
‘Wat als hij me niet wil zien?’
‘Hij had toch moeite afscheid van je te nemen?’ vraagt Aaron.
‘Ja…’
‘Nou, hup, naar binnen!’ Lennart duwt me naar binnen. Ik loop gespannen naar de balie toe.
‘Hoi, ik ben op zoek naar Joeri. Zijn zus krijgt een baby.’
‘Wat is zijn achternaam?’
‘Die weet ik niet…’
‘Hm, dan kan ik vrij weinig voor u betekenen.’ Jacqueline gaat verdrietig in de wachtkamer zitten.
‘Het komt wel goed’, zegt Cleo troostend.
‘Ik haal wel even wat te drinken’, zegt Lennart.
‘Ik help je wel even’, zegt Aaron. De jongens lopen weg.
‘Ik moet even naar het toilet’, zegt Jacqueline somber. Cleo knikt.

Als Jacqueline door de gang loopt, ziet ze boven haar hoofd een bord met daarop de afdelingen. De afdeling verloskunde is rechtdoor. Jacqueline moet weten of Joeri daar is. Ze opent de deuren en kijkt in de kamers. Het zijn wachtkamers. Is ook wel logisch eigenlijk, de vrouwen willen natuurlijk geen pottenkijkers. Er zit echter niemand in de wachtkamers, op een oude man na dan. Jacqueline loopt weer terug. Ze hoort een deur open gaan en draait zich om. Vals alarm, het was een zuster. Ze loopt de deuren door. Dan voelt ze een hand op haar schouder.
‘Wat doe je hier?’ Oh nee, ze is betrapt.
‘Sorry meneer, ik was op zoek naar… Joeri!’ Joeri staat lachend achter haar. Ze omhelst hem.
‘Wat doe je hier?’
‘Jou zoeken.’ Voor ze het weet, zoent ze hem.

‘Ahum.’ Een man staat achter hun.
‘Tim, dit is Jacqueline. Jacqueline, mijn schoonbroer Tim.’ Ze schudt hem de hand.
‘Ben je al oom?’
‘Ja, van Bram. Wil je hem zien?’ Ze knikt. Tim laat ze binnen. Jacqueline stelt zich voor en kijkt naar Bram. Joeri pakt hem vast en geeft hem aan haar. Jacqueline streelt zijn kleine haartjes.
‘Welkom bij de familie’, zegt Joeri.
‘Wat bedoel je?’
‘Je dacht toch zeker niet dat ik je liet gaan?’ Hij tilt haar op en zwiert haar door de kamer. Ze geven elkaar een zoen.
‘Wil je mijn vriendin zijn?’
‘Niets liever.’ Ze geven elkaar weer een zoen. Ze lopen naar beneden, waar haar vrienden en moeder aan een tafeltje zitten.
‘Dit is Joeri, mijn vriendje.’ Jacqueline krijgt knuffels van haar vrienden en een zoen van haar moeder. Jacqueline is gelukkiger dan ooit. Het nare avontuur heeft toch iets moois opgeleverd. Ze heeft een vriendje, en een neefje.

Einde

18 gedachten over “Avontuur 7

    1. Yay, leuk dat je het verhaal leuk vond ^^ Het duurt even voor er weer een nieuw verhaal komt, want ik ga vanaf nu op de donderdag in de even weken een dagboek verhaal doen en in de oneven weken een gewoon verhaal πŸ™‚ Fijne dag. Liefs

      Liked by 1 persoon

Een reactie plaatsen

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s