Verhalen

Avontuur 6

‘Anja! Wat doe jij hier?’
‘Ik ben hier weer gestrand. Ik ga naar huis. Ik zag je hier rondzwerven en wilde even kijken of het goed ging.’
‘Ja, het gaat goed.’
‘Fijn, kom je wel thuis dan?’
‘Ja, ik ga zo de bus pakken.’
‘Oké, mocht het op de een of andere manier niet lukken, de jongens en ik zitten nog wel een halfuurtje in de snackbar, dus dan kun je ons daar vinden.’
‘Bedankt Anja, dat betekent veel voor me.’ Jacqueline geeft haar een knuffel en stapt de bus in, die net komt aanrijden. Ze stapt in en gaat tevreden zitten. Ze rijden voorbij het ziekenhuis, en ze moet gelijk aan Joeri denken. Zal hij al een neefje of nichtje hebben? Dan gaat haar telefoon. Yes, ze heeft weer bereik! Het is haar moeder!
‘Mam!’
‘Liefje, ben je oké?’
‘Ja, ik ben oké. Er is veel gebeurd, maar dat leg ik uit zodra ik thuis ben. Ik heb net de bus vanaf het station gepakt.’
‘Ik kom je ophalen. Hoe laat ben je bij de halte?’
‘Half 12.’
‘Ik zie je dan. Tot zo liefje.’
‘Tot zo mam.’ Tevreden hangt ze op. Jaqueline gaat eindelijk naar huis.

‘Het is een jongetje!’ vertelt de dokter die naar buiten komt. Joeri lacht, en omhelst zijn ouders. Ze mogen over enkele ogenblikken naar haar kamer. Joeri is door het dolle heen. Hij was op tijd. Hij loopt met zijn ouders naar binnen. Zijn neefje ligt in de armen van zijn zus Agatha.
‘Kijk Bram, daar is je oom.’ Joeri pakt Bram vast. Dit is het mooiste moment van zijn leven. En wat nog mooier is, de naam die hij had uitgekozen voor een jongetje, is het geworden. Bram Mos, is geboren.

Jacqueline is bijna thuis. De bus rijdt langs de halte ‘Lavierwegstraat’, en zal hierna arriveren bij haar eindbestemming: ‘Selmaperweg.’ Ze ziet het rode autootje van haar moeder al staan. Ze drukt op de stop knop. Als de deuren openen, vliegt ze in haar moeders armen. Ze laten elkaar niet meer los. Jacqueline is zelfs vergeten uit te checken, maar dat deert haar niet. Ze is weer veilig en wel terug in haar eigen dorpje. Haar moeder neemt haar mee naar huis. Haar vrienden staan haar daar op te wachten.
‘We waren zo ongerust’, zegt Cleo huilend.
‘Ja, we hebben na een tijdje de reservering geannuleerd’, zegt Aaron.
‘Het is oké, ik ben veels te blij thuis te zijn.’
‘Wat is er allemaal gebeurd?’ vraagt Lennart. Jacqueline gaat op de bank zitten en vertelt haar belevenissen.

Hoe zullen haar moeder en vrienden reageren?

Volgende week de finale

18 gedachten over “Avontuur 6

Een reactie plaatsen

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s