Verhalen

Avontuur 5

Jacqueline legt haar gezicht in haar handen, die liggen te rusten op haar schoot. Ze wil niet dat de mensen op het station haar zien huilen. Ze is Joeri kwijt en heeft zijn telefoonnummer niet, haar batterij is leeg en ze kan niemand bereiken en de eerstvolgende bus komt pas over een uur. Het zit haar niet mee. Haar vrienden en familie hebben geen idee waar ze is. Ze weet niet of haar vrienden zonder haar naar de escape room zijn gegaan of dat ze het hebben afgezegd.

Joeri zit in de bus. Hij voelt zich schuldig tegenover Jacqueline, maar de geboorte van zijn neefje of nichtje is iets heel bijzonders. Hij staart uit het raam, beseffende dat hij geen telefoonnummer van haar heeft. Hij vraagt zich af wat ze nu doet, hoe ze zich voelt. Hij krijgt een schuldgevoel. Hij kijkt naar buiten. Het ziekenhuis komt al in zicht. Hij drukt op de stop knop en stapt uit. Hij loopt naar de ingang en gaat naar de balie.
‘Hoi, ik zoek Agatha Mos, ik ben haar broer.’
‘Ah, uw ouders vertelden al dat u verlaat was. Ze ligt in de geboorte kamer 103, eerste verdieping.’
‘Bedankt, is de baby al…?’
‘Voor zover ik weet niet nee.’
‘Bedankt.’ Hij rent naar de trappen toe, naar zijn zus.

De vrienden van Jacqueline zijn bij haar ouderlijk huis aangekomen. Ze bellen aan.
‘Zijn jullie nu al terug?’ vraagt de moeder verbaasd, als ze de deur opent.
‘Ja, Jacqueline is niet komen opdagen en we kunnen haar niet bereiken’, zegt Aaron.
‘Er is toch niets ergs gebeurd?’ vraagt de moeder verschrikt.
‘Daar ben ik ook bang voor’, zegt Cleo, een traantje wegpinkend.
‘Dat denken we niet, waarschijnlijk had ze pech met de bus’, zegt Lennart geruststellend.
‘Kom binnen.’ De vrienden stappen naar binnen.

Jacqueline zit nog op het station. De bus kan er nu ieder moment aankomen. Ze kan niet wachten weer thuis te zijn, in haar vertrouwde, veilige omgeving. Ze kijkt op haar horloge. Ze heeft nog 10 minuten, maar besluit er alvast heen te lopen, je weet maar nooit. Als ze er bijna is, hoort ze dat iemand haar naam roept.
‘Jacqueline, wacht!’ Jacqueline draait zich om. Haar tranen maken plaats voor een glimlach.

Wie staat er voor haar neus?

Wordt vervolgd

30 gedachten over “Avontuur 5

  1. Hoi Demi , wel spannend , pfff ! Wie kan er voor haar neus staan ? Joeri zit in het ziekenhuis , haar vrienden bij haar moeder dus die kunnen nooit zo snel ter plaatse zijn . Mss is het Anja wel met de kinderen , die haar mobieltje even aan haar geeft zo dat ze thuis berichtje kan achter laten wat er ondertussen allemaal gebeurd is . Fijne dag , liefs …..

    Liked by 1 persoon

Een reactie plaatsen

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s