Personal

Persoonlijk: Gepest en onbegrepen

Ik heb thuis een goede jeugd gehad en heb het nog steeds fantastisch thuis. Mijn ouders zijn te gek en ik voel me hier meer dan thuis.

Maar, mijn schooltijd was niet zo leuk. Het begint eigenlijk al een beetje op de peuterspeelzaal, maar ik wil beginnen bij de basisschool. In groep 1/2 viel het nog wel mee, net zoals in groep 3/4. Dat komt omdat ik een hele lieve juf had. Ik ging naar groep 5/6 en daar begon de ellende. Ik werd gepest door een groepje meiden. Af en toe een stomp, een scheldwoord. Als ik huilend naar de juffen toe rende en mijn verhaal deed, kwamen de pesters erbij staan. Ze begonnen zelf ook te huilen. Mijn juffen gaven me telkens weer de schuld, of terwijl, ik was de pester. Elke dag na school gingen we praten. Praten over hoe de dag was. Ik kreeg overal de schuld van. In de klas werd ik soms de klas uitgesleurd en apart gezet door mijn juf. Ik wilde een werkstuk maken over Egypte, maar dat mocht niet. Een klasgenootje mocht dat wel. Alles wat ik maakte, was niet goed. In groep 7/8 werd het minder, maar ik was het niet vergeten, en al helemaal niet omdat dezelfde juf meeging. Mijn ouders hebben vaak aan de bel getrokken, maar omdat ik de enige was, waren er geen andere ouders die ook aan de bel trokken. Kortom, er werd niets mee gedaan. Nu ik van school af ben, zijn de beide juffen ontslagen. Gek genoeg kwamen er toen ineens heel veel ouders in actie. Waarom nu pas, dacht ik.

Ik kreeg een goede vriendin in groep 5/6. Ik was zo blij dat iemand me aardig vond, dat ik eigenlijk wilde dat ze altijd mijn vriendin bleef. Helaas is ze nu verhuisd en is ons contact verloren gegaan.

Op de middelbareschool hoopte ik een frisse, nieuwe start te maken. Ik maakte de eerste dag een soort vriendin. Helaas duurde dat niet lang. Ik kon met niemand goed overweg in de klas en stond vaak alleen in de pauzes. In de tweede ging ik weer op zwemmen. Ik ontmoette daar drie meiden die nu nog steeds mijn vriendinnen zijn. Twee daarvan zaten op mijn school. In de pauzes was het gezellig, maar in de klas niet. Een lachje hier, een roddeltje daar. Ik trok me er later niets meer van aan. Ik kwam zelfs voor mezelf op. Ik durfde mijn mond open te trekken. Ik ben heel slim en mijn cijfers waren heel hoog. Mijn vriendinnen zeiden daarom dat ze jaloers op me waren. Ik ging dat geloven, al helemaal omdat altijd iedereen van me wilde overschrijven. Ik deed namelijk altijd mijn huiswerk. Dat deed ik niet, en dus was ik de stomste van de klas. Whatever, dan ben ik maar stom. Ik laat jullie echt niet overschrijven. Ik heb me nooit meer laten beïnvloeden door wat anderen zeiden.

Nou, over mijn opleiding hoef ik niet veel te vertellen. Maar ook daar had ik niet echt iemand in de klas waarvan ik dacht, daar wil ik vrienden mee worden. Er was ook niet echt iemand die zich in mij interesseerde. Ik werkte graag alleen, want dat kon ik het beste. Met samenwerken waren mijn ideeën stom. Gelukkig kreeg ik aan het eind beter contact. In de tweede was er een meisje heel aardig. We werden een soort van vriendinnen en gingen zelfs een keer naar de bioscoop. Nu ik van de opleiding af ben, is ons contact weg. Ik wist wel dat ik gewoon een gesprekje was in de klas. Niemand van mijn klas interesseert zich nog in me. Boeien, ik heb een ander leven nu. Als mensen me niet mogen, dan interesseert me dat niet meer. Ik ben wie ik ben, en daar ben ik trots op. Ik ben hartstikke slim en een echte dierenvriend. Ik ben nu ook heel blij dat ik vriendinnen heb. Vroeger wilde niemand mijn vriendin zijn en nu heb ik er tien. Ze zijn me heel dierbaar. Ik laat niet meer over me heenlopen en me naar behandelen. Ik kwam daarom ook voor mezelf op op mijn opleiding.

Ik heb me dus niet laten veranderen door mijn verleden en ben sterker dan eerst. Ik wil zeggen dat je je niet moet laten kisten door je verleden of door een nare ervaring. Als je het accepteert en beseft dat het gebeurd is, dan kom je er veel sterker uit. Ik las ooit een tip wat heel goed werkt. Schrijf het van je af op je computer in een word bestand. Dan lees je het door en gooi je het weg in de prullenbak. Die leeg je dan. Je hersenen zullen dan proberen het te vergeten en er iets positiefs in te zien. Want alles wat gebeurt, gebeurd met een reden. Laat je nooit uit het veld slaan, dat ben je echt niet waard. Je wordt sterker door wat er gebeurd. De mensen om je heen maken je sterker.

Ik heb ook gewoon geaccepteerd dat het zo is gegaan en wat anderen nu van me denken, dat doet me niets. Tuurlijk, ik heb weleens dat ik denk: ‘Flauw hoor’, maar ik ga er niet over piekeren. Ik kom voor mezelf op en laat niet over me heenlopen door gemene of flauwe opmerkingen. Laat mensen maar denken wat ze willen denken, mij raakt het in ieder geval niet.

En nog één ding: Jij, bent het waard om op de aarde rond te lopen. Want van al die zaadcellen van je vader, heb jij gewonnen.

Liefs, Demi ❤

62 thoughts on “Persoonlijk: Gepest en onbegrepen

  1. Super knap! Ik ben ook iemand die het allerbest alleen werkt, maar toch ook wel leuk vind met mijn beste vriendin! Het boeit me niet wat mensen van mij denken, pech voor hun! Heel mooi geschreven! 😀

    Liked by 1 person

  2. Mooi stukje over hoe je het pesten heb getrotseerd en ook hoe je de mensen om je heen kunt verklaren. Was iedereen maar zo sterk of dapper om er zo mee om te gaan. IK heb een gruwelijke hekel aan pesten. Ik zal het ook nooit begrijpen.

    Liked by 1 person

    1. Dankjewel 🙂 Het doet me goed dit te lezen ^^ Ik heb er zelf ook een gruwelijke hekel aan, en ik snap ook niet waarom mensen het doen. Volgens velen is het uit jaloezie of verveling, maar wat doe je eraan? Bedankt voor je lieve reactie 🙂

      Liked by 1 person

  3. Precies Demi en wie jouw niet heeft groot gebracht , krijgt jouw ook niet klein ! . Goed dat je het eens van je af hebt geschreven , voor mij ben je een kanjer ! Vroeger nog voor pc dus ,werd alles op een briefje geschreven en verbrand , dat luchtte ook op . Wens jouw een fijne zondag toe en geniet van iedereen die wel van je houd , liefs Anja

    Liked by 1 person

  4. Hoi Demi. Zelf ben ik niet gepest, maar het doet me wel pijn het te lezen dat sommige mensen er niks aan doen. Ik vind het heel mooi om te zien dat je het zo durft te delen, en vooral dat je je tijdens de opleiding je er niks van aan trok. Ik heb pesters nooit gesnapt, maar ze zeggen altijd dat ze bang zijn om zelf gespest te worden. Oké, ik kan me er wat bij voorstellen, maar dan nog heeft degene geen recht om iemand zo te kleineren. Lieve Demi, je mag trots zijn op jezelf. Steek lekker je tong uit naar die oude pesters, want hun kunnen niet zeggen dat hun boek op bol.com staat, toch? Wees jezelf, je bent prachtig. Dikke kus en knuffel x

    Liked by 1 person

  5. Pestkoppen reageren hun eigen minderwaardigheidscomplex af op anderen. De kunst is om wijzer dan hen te zijn, maar ik denk dat jij dat wel weet. Ken jezelf en laat je door anderen niet van de wijs brengen.

    Liked by 2 people

  6. Mooi artikel! Zo stom dat er mensen (zelfs juffen) zijn die er niks aan doen als iemand gepest wordt.. ik snap dat niet. Maar ik vind het knap hoe je zo jezelf bent gebleven en ook zo positief! Daar kunnen heeeeel veel mensen een voorbeeld aan nemen 🙂 You go girl (en die laatste zin whahaha geniaal)
    Liefs, Sanne

    Liked by 1 person

  7. Heel sterk Demi! Herkenbaar ook. Ik ben vanaf groep 3 tot groep 8 het buitenbeentje geweest. Hoorde er niet bij, mocht niet meedoen. Sommige kinderen deden aardig, anderen niet. Het ene jaar mochten ze me wat meer dan het andere jaar. Kortom, het was voor mij altijd onduidelijk hoe en wat (onzekere hechtingsstijl, google maar op Bowlby). Middelbaar, inderdaad een nieuwe start. Het ging welgeteld twee maanden goed, toen begon hetzelfde riedeltje. Meiden van de basisschool roddelden over mij en poef, pas gemaakte vriendinnen weg. Pas vanaf havo 4 werd het eindelijk beter. En pas sinds Pabo 1 heb ik echte vriendinnen. Kortom, uiteindelijk kom je de juiste mensen wel tegen. 🙂 En inderdaad, pas je nooit aan voor een ander, je bent het meer dan waard om er te zijn!

    Liked by 1 person

    1. Dankjewel 🙂 Wauw, jouw verhaal heeft mij ook geraakt. Ik weet precies hoe je je voelt en ik snap niet waarom mensen zo gemeen doen. Ik ben heel blij dat je nu goede vriendinnen hebt 🙂 Liefs xx

      Like

      1. Uiteindelijk zijn de pesters zelf ook de dupe. Ze pesten omdat ze dat nodig hebben als (onjuist) verzetje. Vaak zijn het kinderen vanuit een slechte thuissituatie die gaan pesten.
        Ik ben ook erg blij met mijn dinnetjes! 😀 x

        Liked by 1 person

      2. Jaa, dat klopt ook. Dat is nou ook juist zo naar aan het feit dat ze het doen, omdat ze bang zijn zelf gepest te worden. Ik ben ook erg blij dat ik nu vriendinnen heb ^^ Liefs

        Like

  8. Jeetje meis, wat kom je krachtig en zelfbewust op me over! Je hebt mensen die bij jouw verhaal in de slachtofferrol zouden zijn gekropen, mensen die boos, bitter en vol van rancune zouden zijn geworden en mensen zoals jij die negatieve ervaringen gebruiken om ervan te leren, te groeien en er sterker van te worden. Je kunt echt trots zijn op jezelf! 💜

    Liked by 1 person

  9. Heftige periode, ik herken me heel erg in jouw verhaal! Alleen was jij de wat betere versie want je kwam voor jezelf op 😛 daar ben ik nooit goed in geweest en heb ik dus ook nooit gedaan! Blijf wie je bent, dat is het belangrijkste!

    Liked by 1 person

Een reactie plaatsen

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s