Diary

Eindexamen 11

Dit dagboekverhaal en de daarbij horende personages zijn allen fictief.
This diary story and the characters are all fictional.

‘Aardrijkskunde: 6,8
Biologie: 7,5
Duits: 7,2
Engels: 8,9
Frans: 9,1
Geschiedenis: 6,7
Nederlands: 8,3
Wiskunde: 7,3’

‘Wauw, wat goed!’ Olivia geeft me een knuffel. ‘Jouw cijfers mogen er ook wezen.’ Ze glimlacht. ‘Mijn ouders zijn erg trots op me.’ Ik leg mijn hand op haar schouder. ‘En terecht. Je hebt zo hard gewerkt. Echt, goed gedaan.’ Olivia wordt rood. ‘Ja, alleen wilden ze liever allemaal zessen zien.’ Ze kijkt naar haar schoenen. ‘Je hebt het echt goed gedaan. En ze weten toch dat wiskunde en economie niet je sterkste vakken zijn? Daar kun je alleen maar in groeien.’ Olivia geeft me een knuffel. ‘Wat moet ik toch zonder jou?’ Ik haal mijn schouders op. ‘Geen idee.’ Ze geeft me een duwtje en we lopen lachend naar de fietsenstalling.

Het is drie weken later. Vanavond is de diploma-uitreiking. De bedoeling is als volgt: Op het scherm verschijnt straks een rebus. Die moet je oplossen. Dan mag er iemand zijn hand opsteken. Vervolgens mag hij of zij vertellen wat de oplossing is en wie daarbij hoort. We gaan dus kijken of we onze klasgenoten kennen. De eerste is vrij simpel. ‘Houdt van shoppen en make-up.’ Ik steek mijn hand op. ‘Volgens mij is het Trix.’ En inderdaad, Trix haar foto komt tevoorschijn. Ze loopt naar voren en mag haar diploma ondertekenen. Onze mentor geeft haar een hand en geeft haar haar diploma mee. Van onze Engelse docent krijgt ze een bloemetje. Van onze Nederlandse docent krijgt ze een dvd. En van onze directeur krijgt ze een boekje.

Na tientallen andere klasgenoten is dit de volgende: ‘Hardwerkende rekenen student.’ Ik steek mijn hand op. ‘Olivia!’ Olivia staat met een rood hoofd op en loopt naar de mentor toe. Ik kijk achterom, naar haar ouders. Haar vader filmt en haar moeder klapt in haar handen. Olivia gaat vol trots met haar diploma op het podium staan. Ze heeft hem gewoon gehaald! Ik ben echt trots op haar. Ze loopt het rijtje langs en komt met haar handen vol weer naast me zitten. ‘Dat was echt een amazing gevoel’, zegt ze lachend. ‘Dat geloof ik graag’, zeg ik glimlachend. De volgende rebus is erg lastig om op te lossen: ‘Slimmerik op alle vakgebieden.’ Olivia steekt haar hand op. ‘Ingrid!’ Ik had mezelf daar echt niet in herkent! Ik loop naar de mentor toe. Ik pak een pen en zet een krabbel. Wat officieel! Ik schud hem de hand,  loop het rijtje langs en zwaai met mijn diploma naar mijn ouders. Ze fotograferen alles. Ik loop trots terug naar mijn stoel.

Het is voorbij. Mijn middelbareschool avontuur is officieel ten einde. Ik heb mijn diploma in mijn hand en mijn andere spullen heb ik aan mijn ouders gegeven. Olivia en ik maken nog één laatste foto voor de ingang van de school, met onze diploma’s in onze hand. We lopen naar de auto’s, geven elkaar een knuffel, en zeggen vaarwel tegen onze school, onze tienertijd.

Liefs, Ingrid

Einde

8 thoughts on “Eindexamen 11

  1. Mooie diploma uitreiking. Bij mij op school schijnen ze tijdens de diplomauitreiking ook aparte omschrijvingen te geven. Zo is in de klas van een oud klasgenoot iemand brandnetel genoemd haha.

    Liked by 1 person

Een reactie plaatsen

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s