Stories

Lasergamen 2

Dit verhaal en alle personages zijn fictief.

This story and all the characters are fictional.

Erik blijft heel stil zitten. Hij hoort de andere jongens niet meer. Heel voorzichtig gluurt hij over de muur heen. Hij ziet nergens rondrennende, lichtgevende pakken. Hij komt heel langzaam achter de muur vandaan. Hij loopt een stukje vooruit en kijkt heel goed om zich heen. Hij loopt naar de trap toe, die naar de tweede verdieping leidt. ‘Jongens?’ fluistert hij. Hij krijgt geen gehoor. Hij stapt heel voorzichtig op de eerste trede. Hij hoort ineens iets achter zich. Hij deinst achteruit, waardoor zijn hoofd tegen de muur aanbonkt. ‘Au!’ Hij wrijft over zijn hoofd en rent terug naar zijn verstopplek. Hij kijkt om zich heen. ”Wat was dat voor geluid?” denkt hij in zichzelf. Dan ziet hij vanuit zijn ooghoek Jordy aankomen. Jordy loopt achter een muur langs. Erik houdt hem scherp in de gaten. Hij komt echter niet aan de andere kant van de muur vandaan. Erik sluipt heel voorzichtig naar de muur toe. Hij knippert drie keer met zijn ogen.

‘Jordy?’ fluistert hij. Hij voelt aan de muur. Dit is vast een misverstand. Hij heeft het vast gedroomd. Hij loopt naar de andere kant van de ruimte. Daar ziet hij een rookmachine, die hem het zicht ontneemt. De rook wordt steeds heviger naarmate hij probeert dichterbij te geraken. Hij begint lichtjes te kuchen. Hij houdt zijn hand voor zijn ogen, in de hoop dat hij door de spleetjes van zijn vingers beter kan kijken. Hij ziet een schim wegschieten. Hij rent er achteraan. Hij weet niet wie het was, maar diegene is behoorlijk snel. Erik is uit het rookgedeelte en ziet niemand. Hij begint zich toch echt af te vragen of dit een of andere grap is. Dan ziet hij zijn teamgenootje George op hem afkomen. ‘Daar ben je. Ik zocht je al. Heb jij al iemand geraakt?’ Hij kijkt naar het dashbordje op zijn borst. ‘Nee, jij?’ George schudt zijn hoofd. ‘Schiet af en toe wel hé, anders gaat je pistool uit?’ Snel schiet Erik op de muur. ‘Bedankt voor de tip.’ George legt zijn hand op Erik zijn schouder. ‘We gaan ons verspreiden. Jij blijft hier en dan ga ik naar de andere kant.’  Erik kijkt hem aan. ‘Ik was daar net al, er was daar niemand.’ George kijkt naar de rook. ‘Ik ga wel even kijken. Ik ben zo terug.’ Hij verdwijnt in de ‘mist’.

Erik blijft gespannen achter. Hij probeert dichterbij de grote open plek te komen. Daar staan wat obstakels. Die obstakels maken geluid of geven licht, waardoor anderen weten waar je bent. Erik probeert heel voorzichtig zijn voeten neer te zetten. Het lukt hem niet een losliggende steen te ontwijken. Meteen weerklinkt er een soort alarm. Hij duikt snel weg achter een ton. Gek genoeg komt er niemand op het geluid af. Hij begint zich nu toch echt af te vragen waar de anderen zijn.

Waar denk jij dat ze zich bevinden?

Wordt vervolgd

8 thoughts on “Lasergamen 2

Een reactie plaatsen

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s