Stories

De kermis

Ik werd wakker en keek op mijn kalender. Het was de dag waarop de kermis begon! Ik sprong uit bed en jumpte naar mijn kledingkast. Wat zou ik aantrekken? Ik keek er al een jaar naar uit. Ik mag nu eindelijk alleen met een vriendin naar de kermis, ik ben al 12 jaar! 

Mijn BFF Alyssa staat al voor de deur. ‘Schiet op Bibi’! ‘De kermis loopt niet weg’!, Gilde ik terug. Mijn moeder liet Alyssa na 5 tringen binnen. Ze stormde naar boven. Ze had zich prachtig opgemaakt, alsof ze naar een voorpremière ging. Ik stond daar, in mijn oude kloffie. ‘Dat trek je toch niet aan’?, Vroeg ze met een vies gezicht. ‘Maar dit mag vies of oud worden’, zei ik beteuterd. ‘Zelf weten. Je bent alleen niet fabulous nu’. ‘Nou en’! Alyssa hield haar schouders op. Ik pakte nog snel mijn portemonnee en we liepen snel naar de bushalte.

Niet lang daarna arriveerde de bus. De bus was tjokvol. We moesten apart zitten, wouden we überhaupt zitten. Ik zat naast een man die eruit zag als een zwerver en er ook nog eens naar rook. Alyssa zat naast een vrouw die een baby op haar arm had. Wat had zij altijd een geluk. En alsof het allemaal nog niet erg genoeg was, barstte een helse regenbui los. Alyssa pakte haar paraplu. Ik had alleen een capuchon.

Na de busrit was het nog 15 minuten lopen naar de kermis. We (nou ja, ik) waren al doorweekt toen we nog maar net uit de bus waren. ‘Dat krijg je ervan als je geen spullen mee wilt nemen’, zei Alyssa kattig. Ze stak haar tong uit. Waarom ze mijn BFF is? Tja, geen idee eigenlijk. Sinds haar moeder is getrouwd (na de scheiding met haar vader) met een rijke man, is ze verwend geworden. Ik krijg wel vaak kledingadvies of een cadeautje, en dat vind ik erg leuk, denk ik.

Het was niet wat we van de kermis verwacht hadden. Alle attracties leken eng en oud. Het was er erg verlaten, en niet druk zoals we verwacht hadden. Er stond wel een oud mannetje bij de achtbaan. Hij gebaarde dat we moesten komen. We hadden wel zin in een achtbaanritje. Hij deed wel 3 beugels om en over ons heen. ‘Veel plezier’, zei hij grijnzend. Hij drukte op de knop. We gingen een soort tunnel in. Daar zouden we worden afgeschoten met 100 km/uur. We hielden elkaars hand vast van de spanning. We werden naar achteren getrokken. Toen, werden we (gillend) afgevuurd. Een felle lichtflits vormde. We zagen geen hand voor ogen.

Wat gaat er gebeuren?

 

Wordt vervolgd

4 thoughts on “De kermis

Een reactie plaatsen

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s